|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
YASEMİN ŞÜHEDA
..Yapılan
her şeyin ucu birazda bize doku-nuyordu. Kendimizi soyutlayamıyorduk; hem
so-yutlasak bile sonuçlar yine de değişmiyordu. Her-kes yapılan o anki işe
kaptırıyordu kendisini, so-nuçlar pek düşünülmüyordu.. Kâr veya zarar. He-sap
edilmeden, o anki çıkarlar çerçevesinde yoğun-laşıyordu. Getirisi götürüsü,
eksisi artısı tartışılma-dan, düşünülmeden hesaplar yapılıyordu. Ve yapı-lan
hesaplara ısrarla birileri, bazılarını katmasa da, ucu herkes dokunuyordu. Ve
dokunmak zorunday-dı. Çünkü aynı kara parçasını, aynı ülkenin havası-nı
paylaşıyorduk. Umursamaz bir tavır sergileye-mezdik, 'bana ne!' hiç diyemezdik.
Çünkü biz de öğütülen tanelerle birlikte, aynı değirmendeydik. Her ne kadar
bazı kararlarda fikrimiz sorulmasa da, görüşümüz alınmasa da. Seyirci durumunda
kalsak ta... öğütülen darıların içinde hep bizim darılarımız vardı. Her ne
kadar darıların unu bize verilmese de ulaşmasa da(!)
Potansiyel(!) suçluyduk. Artık anlamı
ne oluyorsa? Suçluyduk çoğu zaman ve suçumuz adı-mızda mı saklıydı. Sahi ya
neydi suçumuz! Fikri, zikri kaale alınmayan kendi vatanında kendi topra-ğında
bırakılan bu insanların suçu neydi? Hep ga-rip kalmak zorunda mıydılar?
Hepimiz suçluyduk bir yerde. Birden
ol-mamıştı ki bu olanlar. Elbet tabanı vardı, elbet te-meli atılmıştı bir
zamanlar. Fakat toplum olarak ba-zı şeyler geç fark edildi. Faturası herkese
kesildi. Çünkü her pişmanlıkta biraz gecikmişlik, her ge-cikmişlikte biraz
pişmanlık vardı. Neticede top-lumsal zararlardan herkes nasibine düşeni alıyor-du.
"Küçüktü kıyamadım, büyüdü aşamadım" sö-züne binaen; küçük
hatalardan, görmezliğe geldi-ğimiz zaaflarımızdan, taviz verdiğimiz
davranış-lardan bir helak çukuru oluştu. Şimdi kimimiz kıyı-sında geziniyor,
kimimiz uzaklaşıyor, kimimiz ha-la gaflet içerisinde çukura doğru hızla
ilerliyor.
"başınıza gelen musibetler kendi
elleriniz-le işledikleriniz yüzündendir. Böyle olduğu halde Allah çoğunu
affeder."Şura/30
Evet başımıza gelen her musibette
bizimde payımız var. Ve yine başka bir ayette(mealen): "İn-sanların
elleriyle işledikleri yüzünden karada ve denizde fesat çıkmıştır. Allah
yaptıklarından belki dönerler diye, onlardan bir kısmının cezasını onla-ra
tattırır."Rum/41
..Ve nitekim tadıyoruz da. Belki
bazıları, elleriyle işledikleri fesatlıktan, hayasızlıktan ve zu-lümden
dönerler diye... "Zararın neresinden dönül-se kârdır" deriz ya. İşte
şimdi böyle bir zararla karşı karşıyayız. Şikayet etmeye ne kadar hakkımız var,
ya da kimi kime şikayet edeceğiz. Aklını kullanma-yan necasetten arınabilir mi?
Umut ediyoruz ki tüm yaşanılanlardan dersler çıkarılırda, insanlar yaptık-ları
kötülüklerden vaz geçerler. Kim bilir belki, belki bir gün dönerler...